Pieniądz papierowy ma długa historię, mimo, że upowszechnił się on i całkowicie wyparł pieniądz kruszcowy stosunkowo niedawno. Pieniądz papierowy był znany już w starożytnych Chinach. Rozwój systemu bankowego doprowadził do pojawienia się bankomatów czyli not bankowych, zawierających zobowiązania banku emitującego do wymiany banknotu na złoto według parytetu jednostki monetarnej. Odchodzenie od wymienialności banknotów na złoto spowodowało przekształcenie się banknotów w pieniądz papierowy. Państwo wyposażając bank centralny w monopol emisji pieniądza uczyniło równocześnie pieniądz prawnym środkiem płatniczym.
Pieniądz papierniczy jest to znak wartości niewymienialny na złoto i nie mający wartości substancjonalnej. Jest on symbolem wartości, któremu państwo nadało kurs przymusowy, właściwość środka cyrkulacji i środka płatniczego oraz przywilej płacenia nim podatków i świadczeń na rzecz Skarbu Państwa przez obywateli. Pieniądz papierowy obsługuje wymianę z nakazu władzy państwowej. O rozmiarach emisji pieniądza decyduje władza państwowa.
Copyright @ 2010 Sprawy ekonomiczne